Z dniem 1 października 2019 r. weszła w życie ustawa z dnia 31 lipca 2019 r. o świadczeniu uzupełniającym dla osób niezdolnych do samodzielnej egzystencji (Dz. U. z 2019 r. poz. 1622)

Celem świadczenia jest dodatkowe wsparcie dochodowe dla osób niezdolnych do samodzielnej egzystencji.

Dla kogo 500+ dla osoby niepełnosprawnej?

Świadczenie uzupełniające będzie przysługiwało osobom, które:

1. ukończyły 18 lat
2. są niezdolne do samodzielnej egzystencji, a niezdolność ta została stwierdzona orzeczeniem o niezdolności do samodzielnej egzystencji lub orzeczeniem o całkowitej niezdolności do pracy i niezdolności do samodzielnej egzystencji lub orzeczeniem o całkowitej niezdolności do pracy w gospodarstwie rolnym i niezdolności do samodzielnej egzystencji lub orzeczeniem o całkowitej niezdolności do służby i niezdolności do samodzielnej egzystencji)
3. nie są uprawnione do emerytury ani renty, nie mają ustalonego prawa do innego świadczenia pieniężnego finansowanego ze środków publicznych, np. zasiłku stałego albo zasiłku okresowego (warunek nie dotyczy jednorazowych świadczeń) ani nie jest uprawniona do świadczenia z zagranicznej instytucji właściwej do spraw emerytalno-rentowych,
   albo są uprawnione do tych świadczeń (emerytury, renty albo innych świadczeń pieniężnych finansowanych ze środków publicznych, łącznie z kwotą wypłacaną przez zagraniczną instytucję właściwą do spraw emerytalno-rentowych), ale ich łączna wysokość brutto nie przekracza 1896,13 zł.

1. mieszkają w Polsce
2. mają polskie obywatelstwo lub mają prawo pobytu lub prawo stałego pobytu w Polsce, jeśli jest obywatelem jednego z państw członkowskich Unii Europejskiej albo Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) – strony umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym lub Konfederacji Szwajcarskiej lub ma zalegalizowany pobyt w Polsce (jeśli jesteś obywatelem państwa spoza UE albo EFTA).

Świadczenie uzupełniające nie przysługuje osobie, która jest tymczasowo aresztowana lub odbywa karę pozbawienia wolności. Wyjątkiem jest sytuacja, gdy taka osoba odbywa karę pozbawienia wolności w systemie dozoru elektronicznego – wtedy świadczenie może jej przysługiwać.

Tryb ubiegania się o świadczenie:

Aby otrzymać świadczenie uzupełniające należy złożyć wniosek.
Wniosek może złożyć w Twoim imieniu przedstawiciel ustawowy, pełnomocnik bądź opiekun faktyczny.
Wniosek można złożyć w każdej placówce ZUS, przesłać pocztą lub przesłać elektronicznie przez Platformę Usług Elektronicznych ZUS. Druk wniosku ESUN możesz pobrać ze strony www.zus.pl, znajdziesz go również w salach obsługi klientów w naszych placówkach.

Do wniosku o świadczenie uzupełniające należy dołączyć:

• orzeczenie o niezdolności do samodzielnej egzystencji

albo

• orzeczenie o całkowitej niezdolności do pracy i niezdolności do samodzielnej egzystencji

albo

• wydane (przed 1 września 1997 r.) przez komisję lekarską do spraw inwalidztwa i zatrudnienia orzeczenie o zaliczeniu do I grupy inwalidów – jeśli nie upłynął okres, na jaki orzeczono inwalidztwo

• jeśli wnioskujący posiada prawo do emerytury lub renty zagranicznej lub innego świadczenia zagranicznego o podobnym charakterze – dokument potwierdzający prawo do tych świadczeń i ich wysokość wystawiony przez zagraniczną instytucję właściwą do spraw emerytalno-rentowych.

Dokumentem potwierdzającym niezdolność do samodzielnej egzystencji na podstawie, którego ZUS może ustalić prawo do świadczenia uzupełniającego, jest również:

• orzeczenie o całkowitej niezdolności do pracy w gospodarstwie rolnym i niezdolności do samodzielnej egzystencji,
• orzeczenie o całkowitej niezdolności do służby i niezdolności do samodzielnej egzystencji.

Jeśli wnioskujący nie posiada orzeczenia potwierdzającego niezdolność do samodzielnej egzystencji albo upłynął okres, na który zostało ono wydane, do wniosku należy dołączyć zaświadczenie o stanie zdrowia wydane przez lekarza (OL-9) nie wcześniej niż na miesiąc przed złożeniem wniosku, oraz dokumentację medyczną i inne dokumenty, które mają znaczenie przy orzekaniu o niezdolności do samodzielnej egzystencji, np.:

• kartę badania profilaktycznego,
• dokumentację rehabilitacji leczniczej lub zawodowej.

Świadczenie uzupełniające przysługuje w wysokości 500 zł, jeśli:

• wnioskujący nie jest uprawniony do emerytury ani renty i nie ma ustalonego prawa do innego świadczenia pieniężnego finansowanego ze środków publicznych, lub
• wnioskujący ma takie świadczenia, ale ich łączna kwota brutto nie przekracza 1396,13 zł.

Jeśli wnioskujący pobiera emeryturę, rentę lub inne świadczenie finansowane ze środków publicznych i łączna kwota brutto tych świadczeń wynosi więcej niż 1396,13 zł, a nie przekracza 1896,13 zł, wysokość świadczenia uzupełniającego będzie niższa niż 500 zł.

Będzie to różnica między kwotą 1896,13 zł i łączną kwotą przysługujących świadczeń.

Świadczenie uzupełniające przyznawane jest od miesiąca, w którym wnioskujący spełni wymagane warunki, nie wcześniej jednak niż od miesiąca, w którym zgłosi wniosek o to świadczenie.

PODSTAWA PRAWNA PRZYZNAWANIA ŚWIADCZENIA 500+

• Ustawa z dnia 31 lipca 2019 r. o świadczeniu uzupełniającym dla osób niezdolnych do samodzielnej egzystencji (Dz. U. z 2021 r. poz. 1842 z późn. zm.).